Ter nagedachtenis
De leegte zonder jou is met geen pen te beschrijven,
de leegte zonder jou zal altijd bij ons blijven.
Maar vele herinneringen verzachten onze smart,
voorgoed uit ons midden, maar voor altijd in ons hart.
|
Arco van Balingshoek |
||
| 20-05-1997 |
 |
03-11-2008 |
Je was de mooiste pup uit het eerste nestje met mijn eigen kennelnaam. Ik vond het moeilijk je te verkopen, maar kon je ook niet zelf houden. Je hebt het hart van mijn ouders veroverd en zij besloten je in huis te nemen. Mijn vader ging met je trainen en jij vergezelde hem op zijn dagelijkse eindeloze wandelingen. Je was een bijzonder hond en leek alles te begrijpen. Helaas is het niet gelukt een nest met je te fokken, ik had zo graag nakomelingen van je gehad.
Begin april werd je steeds slomer. Volgens de
dierenarts werkte je schildklier niet goed meer en je kreeg (net
als ik) Thyrax, dit had echter geen enkel effect. Half september
bleek je een neurologische aandoening te hebben. De dierenarts
dacht aan Degeneratieve Myelopathie; je zakte steeds vaker door
je achterbenen en kon niet meer zo ver lopen. Zondag werd je
opeens erg ziek. Maandagochtend constateerde de dierenarts een
haemangiosarcoom van de milt. Ik ben naar snel naar je
toegekomen en 's avonds hebben we je laten inslapen.
Je baas loopt nu alleen door het bos . . . . Dag lieve vriend, we missen je vreselijk. |
||
|
|
||
